درخت چریش با نام انگلیسی Neem و نام علمی Azadirachta indica متعلق به تیره سنجد تلخیان است. این درخت متعلق به نواحی گرمسیری است و بومی هند و پاکستان می باشد. این گیاه منبعی غنی از لیمونوئید ها می باشد. مهمترین لیمونوئید موجود در گیاه چریش ترکیب آزادراختین است و تقریبا در تمام قسمت های گیاه وجود دارد ولی بیشترین مقدار این ترکیب در دانه های رسیده این گیاه می باشد. ترکیب آزادراختین برخلاف حشرهکشهای شیمیایی که برروی سیستم گوارشی یا عصبی تاثیر می گذارند، سیستم هورمونی حشرات را هدف قرار می دهد و بنابراین منجر به ایجاد مقاومت در نسلهای آینده نمیشود.
لیمینوئیدهای موجود در چریش آن را به یک حشره کش، آفت کش، نماتدکش و قارچ کش بی ضرر و موثر تبدیل می کند. مهمترین لیمینوئیدهای موجود در چریش با خاصیت جلوگیری از رشد حشرات عبارتند از: آزادیراختین، سالانین، ملیانتریول، نیمبین و نیمبیدین. آزادیراختین در حال حاضر به عنوان عامل اصلی چریش برای کنترل حشرات در نظر گرفته می شود. آزادیراختین حشرات را نمی کشد – حداقل نه بلافاصله – در عوض رشد و تولید مثل آنها را مختل می کند. هورمون های خاصی برای رشد و نمو حشرات ضروری هستند که روند دگردیسی حشرات از لارو به شفیره بالغ را کنترل می کنند. آزادیراختین قسمت هایی از مغز حشره که این هورمون های حیاتی را تولید می کنند را مسدود می کند. در نتیجه حشرات قادر به پوست اندازی نیستند. از طریق همین اثرات ظریف هورمونی است که این ترکیب مهم چرخه زندگی حشرات را می شکند و جمعیت حشرات به دلیل ناتوانی در تولید مثل به شدت کاهش می یابد. از ترکیبات دیگر شناخته شده در این گیاه سالانین و ملیانتریول هستند که به عنوان ضد تغذیه قوی عمل می کنند. نیمبین و همچنین نیمبیدین خاصیت ضد ویروسی دارند و دارای اثرات ضدتغذیه ای بر روی لارو حشرات می باشند.
امروزه تقاضا برای محصولات چریش روز به روز در حال افزایش است به طوری که استفاده از کود و آفت کش های تهیه شده از این گیاه در کشاورزی و به ویژه در کشاورزی ارگانیک به دلیل سازگاری با محیط زیست در سراسر جهان ترجیح داده می شود.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.